Klinische wetsgeneeskunde (Centrum voor forensische geneeskunde)

Op verzoek van magistraten worden telefonische medische onderzoeken na de opname in een ziekenhuis van personen die gewond zijn geraakt als gevolg van een eventuele aanval, uitgevoerd door wetsdokters om de gezondheidstoestand van het slachtoffer vast te stellen en de aard en de waarschijnlijke oorzaken van het opgelopen letsel te bepalen.

Op verzoek van magistraten bestaat het kwalificatieonderzoek (artikelen 399 en 400 van het strafwetboek) uit een lichamelijk forensisch medisch onderzoek dat tot doel heeft de aanwezigheid van eventuele gevolgen vast te stellen en te beschrijven, met als doel:

• de aard, de oorzaken, de omstandigheden en de gevolgen ervan vast te stellen
• al dan niet een arbeidsongeschiktheid te bepalen en, in voorkomend geval, de duur daarvan te berekenen.

De wetsdokter zal over zijn conclusies verslag uitbrengen in een gedetailleerd rapport dat bovendien een anamnese en/of een samenvatting bevat van het medisch dossier dat hij heeft bestudeerd om alle nuttige elementen te verzamelen om zijn opdracht tot een goed einde te brengen.

Het gebruik van urine- en/of bloedafnames blijkt soms noodzakelijk.

Op verzoek van magistraten, worden lichaamsonderzoeken uitgevoerd door de wetsdokter bij slachtoffers (inclusief minderjarigen) van misbruik of aangerand zijn/seksueel geweld.  Dit onderzoek kan plaatsvinden in aanwezigheid van een gynaecoloog. Indien nodig zal de wetsdokter gebruikmaken van een set voor aanranding/seksueel geweld (SAS).

Dit medisch-forensisch onderzoek, uitgevoerd op verzoek van de rechterlijke macht, bestaat uit een klinisch onderzoek om te bepalen of de fysieke en psychologische vermogens en de vaardigheden die nodig zijn voor het besturen van een motorvoertuig aanwezig zijn. Voorafgaand aan dit onderzoek ontvangt de betrokkene een oproep en wordt hij of zij verzocht een medische vragenlijst in te vullen en alle relevante medische documenten te verzamelen. Het daaropvolgende onderzoek wordt uitgevoerd door de medisch expert, die na bestudering van de toegezonden stukken en de verschillende criteria een verslag opstelt waarin de geschiktheid of ongeschiktheid om te rijden wordt vastgesteld.  Dit verslag wordt verzonden naar de magistraat die erom heeft verzocht.

In België wordt de rijgeschiktheid geregeld door strikte medische normen, die worden uiteengezet in bijlage 6 van het koninklijk besluit van 23 maart 1998 betreffende het rijbewijs. Deze bijlage somt de aandoeningen en pathologieën op die van invloed kunnen zijn op het vermogen om veilig te rijden, zoals neurologische, psychiatrische, visuele en cardiovasculaire aandoeningen, diabetes of het gebruik van middelengebruik.