Ontstekingsziekten van het oog (uveïtis)

Uveïtis is een ontsteking van de uvea, de middelste laag van het oog die de iris, het ciliaire lichaam en de choroid omvat. Het kan één of beide ogen aantreffen en zich acuut, chronisch of recidiverend manifesteren.

Uveïtis komt soms op zichzelf voor, maar kan ook het teken zijn van een systemische ontstekingsziekte (zoals sarcoïdose, ankyloserende spondylitis of de ziekte van Behçet) of van een infectie (toxoplasmose, herpes, tuberculose...). Een gespecialiseerde behandeling is daarom essentieel om het gezichtsvermogen te behouden en de onderliggende oorzaak te identificeren.

De symptomen

• oogpijn;
• een rood oog;
• gevoeligheid voor licht (fotofobie);
• wazig zien of verminderd gezichtsvermogen;
• het verschijnen van "zwevende vloeitjes" (muscae volitantes);
• tranende ogen.

De behandeling

De behandeling hangt af van de oorzaak, de ernst en de locatie van de ontsteking. 

Dit kan het volgende omvatten:

• ontstekingsremmende oogdruppels of corticosteroïden;
• peri-oculaire of intravitreale injecties;
• een systemische behandeling (immunosuppressiva, corticosteroïden, biotherapieën);
• een antibiotische of antivirale behandeling in geval van een infectieuze oorsprong.

Regelmatige opvolging is noodzakelijk om de behandelingen aan te passen en complicaties (glaucoom, secundaire cataract, macula-oedeem...) te voorkomen.

In de Cliniques universitaires Saint-Luc worden uveïten behandeld in een gespecialiseerde eenheid voor inflammatoire oogheelkunde, in nauwe samenwerking met de diensten interne geneeskunde, reumatologie en infectieziekten.

Elke patiënt krijgt een multidisciplinaire aanpak om de oorzaak van de uveïtis nauwkeurig vast te stellen, de ontsteking te beheersen en het risico op terugval te beperken. Geavanceerde onderzoeken, een gepersonaliseerde opvolging en toegang tot de nieuwste therapeutische innovaties garanderen een volledige verzorging, aangepast aan elke situatie.