Eiceldonatie

Eiceldonatie is een altruïstische daad waarmee vrouwen of koppels die geen kind kunnen krijgen met hun eigen eicellen hun wens om ouders te worden kunnen vervullen. 

Wie kan haar eicellen doneren?

In België kunnen centra, volgens de wet op de Medisch Begeleide Voortplanting (MBV), eiceldonatie aanvaarden tot de leeftijd van 45 jaar en de procedure voor de terugplaatsing van de zo verkregen embryo's tot 47 jaar.

Elk centrum hanteert zijn eigen, strengere acceptatiecriteria. Deze zijn gebaseerd op de reële kans op succes voor het koppel dat de eicellen ontvangt.

De stappen van eiceldonatie

1. Eerste afspraak in het donatiecentrum : 

   De potentiële donor ontmoet het medische team om haar motivatie en de voorwaarden van de donatie te bespreken. 

   Er wordt een medische screening uitgevoerd. 

   Er wordt tevens gevraagd om een psychologisch gesprek met een lid van het team.

2. Behandeling met ovariële stimulatie : 

   Zodra de donor is aanvaard, volgt zij een dagelijkse hormonale stimulatiebehandeling om haar eierstokken te stimuleren en de rijping van meerdere eicellen mogelijk te maken. Deze behandeling wordt opgevolgd via bloedafnames en echo's (zie IVF).

3. Eicelpunctie : 

   De punctie vindt plaats in het ziekenhuis, onder echografische begeleiding via de vagina, met een eenvoudige sedatie. De donor kan in de late ochtend of vroege middag het ziekenhuis verlaten, in begeleiding.

Voor wie is eiceldonatie bestemd ?

1. Vrouwen met ovariële insufficiëntie.
2. Na meerdere mislukte IVF-pogingen, gekenmerkt door een slechte respons op ovariële stimulatie of door een slechte eicelkwaliteit.
3. Vrouwen die drager zijn van een ernstige genetische afwijking die bij gebruik van hun eigen eicellen aan het kind kan worden doorgegeven.

De stappen van de donatie zijn strikt gereguleerd om de veiligheid en het welzijn van de donoren en ontvangers te garanderen.

Er is echter sprake van een tekort aan donoren, wat leidt tot aanzienlijke wachttijden voor koppels die wachten op deze donatie.